Hep varmış gibi…
12 12 PLD TÜRKİYE’den
Hani bazen öyle biri, öyle bir durum, öyle bir mekan girer ki hayatınıza… Ağzınız yeni bir oyuncak keşfetmiş çocuk gibi gülümser. Sonra, açılır, açılır ve kelimeleri bırakıverir. O zaman fark edersiniz gülümsemenizdeki tuhaf farkındalığı. Çünkü kulağınıza çarpan, “sanki hep varmış gibi!” diyen ses, basbayağı sizin sesinizdir. Bu garip aşinalık hali sizi o kişiye, o duruma, o mekana daha çok bağlar. Ben galiba 2006’yı en çok bunun için seveceğim: sanki hep varmış gibi hissettiğim PLD’yi yeni bir oyuncağın heyecanıyla sarmaladığı, hayatımın orta yerine koyuverdiği için.
Şimdi, az sonra bitecek dergiyi temizleyip paklarken, dışarıya -bir nevi görücüye-çıkacak bembeyaz kapaklı sayıya, 2006’nın ilk meyvesine bakıyorum göz ucuyla. Amerikan yazar Ralph Waldo Emerson’un sözü geliyor aklıma ister istemez:
“Işık, ressamların ilkidir. Çirkin bir objeyi güzel gösteremeyecek ışık yoktur.”

Ressam ışık, ya da resim, ya da ışık, ya da… Kelimeler birbiri ardına dönüp duruyor; ışığın nelere kadir olduğunu düşünüyorum. “Bir ressamın en büyük silahı değil mi renk? Işığın da mı öyle yoksa? Renk olmadan aydınlatamıyor mu? Tersine!” Emerson da aklımdaki soruları duyabilir olsaydı, “tersine” diye fısıldar mıydı o da?
Bu sayıyı ışığın en çıplak haline ayırdık biz; en naif, en makyajsız… Ve bu soruları sorduk kendi kendimize, renk olmadan olabilecekleri, kaybolacakları, sanılacakları, varsayılacakları. Araştırdıkça, yazıp okudukça, ışığın renksiz halinin de, en az diğerleri kadar etkili, en az o kadar heybetli sonuçlar doğurabileceğini fark ettik. Kutladık ışığı içimizden sessiz sessiz. Sonra yeni sesler bulduk kendimize, dergimize; bıraktık, ışığı yorumlayanlar, ışığı düşünenler, ışığı görenler bizimle de paylaşsın. T Design’ın genel müdürü Murat Armağan, ödüllü aydınlatma tasarımcısı Ely Rozenberg, PLD’nin kadim dostu aydınlatma tasarımcısı Aydan Hacaloğlu İlter, ATMK Onur Üyesi Şazi Sirel, ayrı ayrı ışığı gözetlediler bizim için. Bu sadece yeni bir adımdı; her sayı bambaşka pencereler açmaya, aydınlatmanın elini gözlerimiz kamaşmadan tutmaya, o yeni, o gıcır gıcır adımlarla en sonunda koşmaya bir kez daha söz verdik.
Sonunda, “renk olmaksızın”, rengarenk bir sayı çıktı ortaya. Belki benim için ilk, ama “sanki hep varmış gibi” bir sayı…
Bir sonraki sayıda, en nihayet gelecek baharda, görüşmek üzere!
Umut Kart Professional Lighting Design Türkiye Genel Yayın Yönetmeni
Dergide s. 12.