Seattle Merkez Kütüphanesi

Metin: Joshua Ramus, Suzan Tillotson, Edward Bartholomew

Fotoğraf: M. Philippe Ruault, Praknesh Parik, LMN Architects, Floto+Warner Studio

Tozlu ve alaca karanlık okuma salonları ile bir nebze nostalji veren kütüphane atmosferi artık geride kaldı. Duvarlar yıkılıyor - gün ışığı belki en son devrilemez moral kainatını yeniyor ve aydınlığın parlaklığı ile sayısız yeni bilgi taşıyıcılarını beraberinde getiriyor. Mimari değişiyor, ışıldayan camdan bir prizmayı andıran Seattle’daki yeni merkez kütüphanesine dikkatle bakıldığında, bu değişim sanki hiçbir mantığa sığamayacakmış gibi düşünülüyor. Aslında her şey çok basit, çünkü kütüphanenin mimarisi, OMA ve LMN mimarlarının fonksiyondan yola çıkarak yarattıkları bir tasarım. Aynı durum ışık planlayıcıları Kugler Tillotson Asscociates’in sorumlu olduğu aydınlatma tasarımı için de geçerli.

Bir kütüphane ilk etapta bilginin toplandığı ve arşiv edildiği ve öncelikle de insanlar “için” bir bina. Dolayısıyla bina halk için ve buna göre dekore edilmesi gerekiyor. Seattle kütüphanesi başka hiçbir yerde görülmediği kadar bu gereksinimleri karşılıyor. Camdan oluşan bir bina, cam ve tekrar cam, günün aydınlığında karaya oturmuş bir uzay gemisinin yabancılığını yansıtsa da, akşam ve gece saatlerinde bir pırlanta parlaklığının asilliğine sahip. İç mekanda kullanılan ışıklara göre dışarıya büyüleyici yüzünü yansıtıyor.

31 Philosophie

Binayı ön plana çıkartan ve yegane yapan, gün ışığını kullanma kararı için alınan cesaret faktörü. Genelde eşkenar dörtgen şeklindeki izolasyon panelleri çelik konstrüksüyona asılmış ve alüminyum metalden üretilen bir kalıp ile metalik bir parlaklık sağlanmış. Bu sistem ayrıca gün ışığı yönlendiricisi görevi yapıyor. Sayısız asimetrik metal delikler minyatür gölgelendirme elemanlarını andırıyor.

Yeni Medya ortamlarının ortaya çıkması ve yayılması ile fonksiyonları itibariyle geleneksel yapıya sahip kütüphaneler gerçekten tehdit altında imiş gibi görünüyor; yeni teknolojiler tarafından fethedilmek üzere olan bir kale. Bu masalda elektronik barbarlaşıyor. Anlaşılamaz, huzursuz edici varlığı, kontrol edilemez yapısı düzen, gelenek ve uygarlık kaybını temsil ediyor. Kütüphaneler, tepkisini moral açıdan güçlü olan ve savunmaya dönük yapısıyla yansıtıyor. Konuşma tarzı ile sosyal sorumluluk ve değerlerin savunması konusundaki görevine hakim olmak istediğini ifade etmek istiyor. Son on yıl içerisinde kamuya açık alanların hızla erozyona uğradığı görülüyor.

Kamusallaşmanın temelinde özgürlük yatıyor. Giderek özelin daha zekice ve eğlendirici, bir nevi açık özüne uyumu, kamu alanının yerini alıyor. Aslında açık olan bu davete ücret ödeniyor. Özgür ve halka açık alan olarak gidilebilecek en son kaçış noktası olarak kaldığında kütüphane, modası geçmiş bir moral noktası olarak görülüyor.

Tasarım kavramı Mimarların temel hedefi, kütüphaneyi yeni bir kuruluş olarak tanımlamaktı, sadece kitaba ayrılan yegane alan olarak değil, tüm medya çeşitlerinin -yeni ve eski- aynı ve okunmaya değer şekilde yer aldığı, bir bilgi toplama merkezi olarak görmek. Bilgiye her yerden her an erişilebilinen zamanımızda, tüm medyanın aynı anda kullanılabilmesi ve içeriğinin seçilebilmesi, kütüphaneye yaşam önemi katıyor. Seattle’deki merkez kütüphanesi tasarımının temeli, programa olan uygunluğu, esnekliği, açık ve sezgisel bina yapısına dayanıyor. En orijinal elemanlar arasında kitap spiralleri ve karıştırma odası “mixing chamber” olarak adlandırılan mekan yer alıyor. Kullanıcılar bu mekanı interaktif çalışmalar ve iletişim amaçlı kullanıyorlar.

Esneklik Zamanın kütüphanelerinde esneklik, genellikle neredeyse tüm aktivitelerin yapılabileceği genel mekanların yaratılması ile yorumlanıyor. Görevler ayrılmıyor, mekanlar veya kişisel alanlar kendi özelliklerini yansıtamıyor. Pratik olarak bu, açılış gününde kitap raflarının, büyük (ancak büyüklüğü planlanamayan) okuma salonlarında yer alan birimler olarak tanımlandığı, ancak bitmez genişleme süreci içerisinde, halka açık alana sıkıştırıldığı anlamına geliyor. Esnekliğin bu geleneksel şekli, kütüphaneyi sonuç olarak kendisini diğer bilgi kaynaklarından farklı kılabilecek çekiciliğinden uzaklaştırabilir.

Aslında bu tür çokanlamlı bir esneklik yerine kütüphane daha seçici bir yapıyı filizlendirebilir, mekansal departmanlara organize olabilir, bunlara belirli görevler verilebilir ve bu mekanlar bu doğrultuda dekoratif olarak düzenlenebilirdi. Her departmana göre tasarlanmış esneklik mümkün olabilmekte ve bir bölümün diğer bölüm tarafından engellenme tehdidi ortadan kalkmış olabilmektedir.

Arkadan aydınlatılmış sarı yeşil cam paneller ve linear flüoresan lambalar, yürüyen merdivenleri ve asansörleri belirginleştiriyor. Bu unsurlar, ziyaretçilere birinci kattan en üst kata kadar eşlik ediyor ve her seviyede yeni ışık görüntüleri açıyor, bunlar ise farklı fonksiyon alanlarını vurguluyor.

Yumuşak mekan ışıkları okuma alanlarını aydınlatıyor.

Arkadan aydınlatılmış polikarbon tavan panelleri dağılmış, gölgesiz magazin alanlarının aydınlatılmasını sağlıyor. Genelde alışılmış ışık koridorları rafları aydınlatır, burada magazinleri aydınlık mekanlara çevirme fikri yatıyor.

Organizasyon Merkez kütüphanesinin tasarımı için alınan ilk tedbir, denetimsiz olarak büyüyüp çoğalan medya ve programların kontrol altına alınması oldu. Aynı elemanların kombinasyonu ile programlanabilir kümeler tanımlandı (Beşinin sınırları tam olarak belirli, dördünde ufak sınırsızlıklar olan). Artık kütüphanede bulunan her platform işlevini maksimum performans ile yerine getiren, mimarisi tanımlı ve buna göre yerleştirilmiş programlı bir kümeydi ve büyüklük, esneklik, dolaşım, yapı mekaniği, elektrik ve montaj tekniği donanımları açısından çeşitlilik gösteriyordu. Platformlar arasındaki mekanlarda kütüphaneciler bilgi veriyor ve çeşitli platformlar arasında kesişen noktaları organize ediyorlardı.

Tipik yüksek Amerikan binalarında katlar üst üste yığılır. Bu yapı tarzının değiştirilmesi ile artık aynı anda farklı

(geometrisi sayesinde istenilen yerlerde gölgeler veya gün ışığı yaratılıyor), içeriğe göre yapılandırılmış (binanın her cephesi konumlandırıldığı şehrin yüzüne farklı tepki veya istenilen tepkiyi gösteriyor) ve sembolik yapılar oluşuyor.

Kitap spiralleri Geleneksel kütüphane organizasyonunun problemi, kat ayrımlarıdır. Departmanlar katlara göre ayrılır. Her kat kendisine özgüdür; hesaplanamaz genişleme veya küçülme yapısı, tamamıyla bir kat ile sınırlıdır. Kitap spiralleri (book spiral) Dewey ondalık sisteminin bir miktar değiştirilmiş şeklini ifade eder. Medyalar sürekli bir band metodunda -000’dan 999’a kadar düzenlenir-ve organik bir yapı mantığında ihtisas alanlarına göre bir arada yerleştirilir. Her konu diğerine göre gelişir, hiçbir kesinti yapmadan band içerisinde daha fazla veya daha az yer tutar. Seattle’da 6,233 kitap rafı açılıştaki spiral durumu ile 780,000 kitap almıştır. Sistemin esnekliği sayesinde bu rakamın ek bir kitap rafına gerek kalmaksızın 1,450,000 medya ortamına çıkartılması mümkün olmaktadır.

Aydınlatma Kavramı Seattle Merkez Kütüphanesinin aydınlatma çalışmaları, kompleks mimarisi, kullanılan olağanüstü malzeme, dar bütçe ve LEED Silver Sertifikasyonu nedeniyle zorlayıcı büyük bir çalışmayı temsil etmektedir. LEED’in açılımı Leadership in Energy and Environmental Design’dır ve burada enerji ve çevre planlaması açısından yol gösterici bir rol almaktadır. Bu sertifikasyon özellikle enerji tüketimini azaltmak için uygulanmaktadır. Bu nedenle, park binası lambaları dahil olmak üzere halojen metal basınçlı buhar lambaları gibi tüm lambalar enerji tasarrufu sağlayan balastlar ile donatıldı.

İyi yalıtılmış, dolaylı ya da doğrudan monte edilebilen gömülü aydınlatma armatürleri ile, dış cephe aydınlatması için kullanılan yaratıcı çözümler ve meyil içerisine entegre lambalar LEED kurallarına uyum sağlıyor, maksimum yatay aydınlatma seviyeleri ortaya çıkarırken bir yandan da ışığın etkisiz olarak yansımasını engelliyor. Binanın ön cephesine lamba konulmamasının sebebi de LEED. Dışarıdan bakıldığında, çok hafif bir çevre aydınlatması ve büyüleyici ışıklandırması ile halka açık yepyeni Seattle Kütüphanesi görülüyor.

İç mekanlardaki aydınlatma sistemleri tamamıyla fonksiyonlarına uygun olarak dört yapı platformuna göre planlanmış. Personel katları ışık çizgilerini andıran dizili asılı armatürlerle veya flüoresan lamba içine gömülü armatürlerle donatılmış (mavi platformlar). Bu ışık çizgileri duvar eğilimine her zaman dik açılı olarak yerleştirilmiş. Kitap dolaplarının (portakal renkli platform) tavanları aydınlatılmış. Birinci katta yer alan çocuklar için ayrılan kütüphane bölümü dışında, tüm halka açık bölümlerin yönlendirme renklerinde ışık noktaları bulunuyor, bunlar ise halojen basınçlı metal buharı lambalar (beyaz alan) ile aydınlatılmış.

Bina yüzeyinin diyagonal ağ yapısına kontrast olarak, ışıklandırma çözümleri sade, grafik çizgiler, noktalar veya ışıldayan alanlara mekansal kimlik kazandırıyor ve böylece bu kompleks bina içerisinde yön bulma kolaylaşıyor. Tüm kenar aydınlatması foto hücreler üzerinden yönetiliyor ve bunlar gün ışığı yönetim sisteminin önemli bir parçası. Özellikle bu işlem için elektronik balastlar ve azaltılmış cıvalı flüoresanlar kullanılmış.

Özel tasarlanmış ışık topları ile yaratılmış bir diğer alan ise birinci katta bulunan çocuk kütüphanesi, burada tavan yüksekliği iki ile beş metre arasında değişiyor, mekana sıcaklık ve kendine özgü bir kimlik katıyor. Burada kullanılan lambalar Philips’in endüksiyon beslemeli armatürleri (armatür ömrü 100.000 saat). Bu armatürlerden yansıyan yumuşak ve oyuna yönelik ışık, az gün ışığı alan bu kat için en uygun çözüm. Bu katın tamamı aşağı dik olarak inen boşluğa yapılandırılmış.

Toplantı odalarının aydınlatılması fonksiyonel odaklı. Değişebilen elemanların tamamında kenar ve köşe bulunmuyor, bunlar sadece eğimli ve kırmızı renkli, zemin ve tavan da aynı renkte olduğundan, bu olağanüstü bir mekan etkisi bırakıyor - insan kalbi içerisinde fantastik bir seyahati anımsatıyor

Sayısız model deneyler sonucunda ışıksal verim, topların aydınlığı ve ölçüsü tespit edildikten sonra mat akrilik topların ve 55 ve 85 watt endüksiyon beslemeli 3,000 Kelvinli lambaların üretilmesine karar verilmiş ve böylece planlama ekibinin hayalindeki serbest yansıyan, aşağı doğru sarkan ampuller yaratılmış. Sadece bazı lambalarda yansıtıcı ihtiyaç duyulmuş, lamba boyutları daha iyileştirilmiş ve böylece en az 107 Lux dikey olarak en alt çekmece tabanına oturtulmuş. Binanın kalbi olarak da tanımlanan dördüncü katın koridorlarında, belirgin ışığı ile mekanı bir ana damara benzeten halojen ampuller kullanılmış.

“Oturma odası” olarak kullanılan mekanda yaklaşık 15 metre tavan yüksekliğinden sarkan, özel üretilen toplayıcı tavan armatürleri 107 Lux gücünde ışık veriyor. Bunlar aşağı doğru ışık veren, içerisindeki kardan halkası sayesinde her istikamete doğru rahatça çevrilebilen, örtücü halojen basınçlı metal buharlı lambalar. Arkadan ışıklandırılan sarı yeşil cam paneller ve flüoresanlara doğru çizgi şeklinde oturtulan ışıklandırma ile yürüyen merdivenler ve asansörler vurgulanmış. Silindir formlu lambalar, taşıyıcıya monte edilen, oluklu perfore metal kafesli tavan panellerinden ışıldıyor ve hafif “Işık birikimlerini” andırıyor. Dördüncü katta bulunan “binanın kalbi”nin sol cephesi ve benzer şekilde kaplanmış duvarda aynı metal örgü görülüyor.

Polikarbondan yapılmış arkadan aydınlatmalı tavan panelleri, dergi alanının geniş ve gölgesiz bir şekilde ışıklandırılmasını sağlıyor. Polikarbon profiller dergi raflarına ve çizgi olarak sıralandırılmış ışıklara paralel oturtulmuş, böylece ışık dağılımı eşit oluyor. Dar ışık koridorları ile tanınan geleneksel dergi alanı aydınlatması yerine seçilen bu tasarım, gün ışığını mekana çekiyor ve bu alanı aydınlık mekanlara dönüştürüyor. Bazı alanların önündeki duvar aydınlatması yerine özellikle bu amaçla tasarlanmış çalışma ortamının aydınlatmasına öncelik verilmiş.

Mimarlar binanın ön cephesi boyunca uzanan metal bir sistem tasarlayarak güneş ışınlarının doğrudan içeri girişini engellemişler. Bu sistem ve öne doğru asılı duvar konstrüksiyonu geceleri yansıtıcı olarak görev yapıyor, böylece okuma salonu sadece çalışma ortamında uygulanmak üzere üretilen flüoresanlar ile aydınlatılıyor.

Işık planlayıcıları olağanüstü aydınlatma projesini bir sebep olarak görüp acil ışıklandırma amacıyla son derece zekice ve maliyeti düşük bir metod tasarlamışlar. Q-PAR56’nın dar yansıma yapan projektörleri girişin etrafına yerleştirerek kumaş bir duvarın üzerine yönlendirmişler. Dolaylı olarak yansıyan ışık, güvenli aydınlatma değerleri içerisinde.

Görüş Metin: Edward Bartholomew Rem Koolhaas’ın Yeni Seattle merkez kütüphanesi benim bu zamana kadar kütüphaneler hakkında oluşan tüm fikirlerimi aştı. Bugüne kadar kütüphaneler hakkında deneyimlerim geniş bir oturma odası ile büyük bölümlerden oluşan bir karışım, bir nevi kitap deposunun kombinasyonu şeklindeydi. Bu kütüphanede gerçekleştirilen aydınlatma tasarımları, benzersiz, etkili ve farklı. Bu tasarımlar kesinlikle çekingenlikten uzak, aksine lambrili oturma odalarının sıcaklığını anımsatan ve ağır döşemeli koltuklar yerine bilginin bugün kullanıldığı gibi bir kütüphane tasarlama cesareti gösterilmiş. Hayır, burası sizi kendine bakmaya zorlayan bir bina, farklı açılardan gelen bilgilerin karışımını ve bugün bilgi ile nasıl yaşadığımızı ve çalıştığımızı yansıtıyor.

Mekana girmeden önce biraz kaba, komik şekilli binanın dış görüntüsüne şaşıracaksınız. Garip açılardan dışarı taşan, sayısız beyaz çerçeveli ve eşkenar açılı dikdörtgen pencereleri gördüğünüzde, kendinize bunun bir kütüphane veya modern sanatlar müzesi olup olmadığını soruyorsunuz. Binaya girdiğimde, kendimi bir makinenin içerisinde yürüyormuş gibi hissettim, bilgi üreten soğuk bir fabrika değil, bilgiyi organize eden ve birbiriyle karıştıran bir makine. Dışarıdan binayı anlamak çok zor ve kütüphaneye girildiğinde bu olgu hiç de kolaylaşmıyor. Bu bina kısa süreli bir ziyaret için değil. Bunu kullanmak gerekiyor, hedefiniz bir şeyi aramak ve bulmak, daha önce bilinmeyeni veya sadece rüyasını gördüğünüz bir şeyi onaylamak için olmalı. Doğal olarak, orada çok sayıda kitap, dergi ve diğer ortamlar bulunuyor, bunların arasında yüzlerce bilgisayar var, her şeyi düzenlemeye yarıyor. Ve binanın kendisi, hareketli ışık denizi içerisinde, bunları bir araya getiriyor.

Eşkenar dikdörtgen şekilli pencereler temel ışık kaynağı olan gün ışığını ve yansıyan ışığı her istikametten mekana doğru çekiyorlar. Bu da çeşitli aydınlatma kavramları ile tamamlanıyor, kütüphanenin her alanı ve her fonksiyonu ışıklandırılmış oluyor. Giriş doğrudan sarı yeşil bir yürüyen merdivene yönlendiriyor, burası aşağı doğru yansıyan flüoresanlarla aydınlatılıyor. Yürüyen merdiven üzerinde insan kendini sabit diske doğru giden bir veri akışı içerisinde gibi hissediyor. Katlardaki çeşitli alanları geçerken yepyeni bir aydınlatma kavramı sizi karşılıyor. Ancak şaşırmak yerine, bu ışığın katlardaki fonksiyonları vurguladığı anlaşılıyor. Yürüyen merdiven, referans departmanı olarak adlandırılan departmanda bitiyor, burada ne ses ne de bilgisayar gürültüsü duyuluyor. Mekanın tavanı siyah ve zemini metal, böylece yoğun kontrast oluşuyor ancak asılı armatürler çalışma mekanlarını aynı oranda ve parlamadan aydınlatıyor. Amerikan aydınlatma tasarımları ile karşılaştırıldığında, parlaklığın sadece bir yere kadar göz ardı edildiği Avrupai aydınlatma tasarımlarını hatırlatıyor.

En üst kata kadar uzanan arşiv rafları rampalar üzerinde duruyor ve bunlar geniş ışık panelleri ile aydınlatılıyor.

En son kata gelindiğinde göz, geniş giriş holünde ve oturma odasındaki beşinci kattan itibaren gün ışığı ile aydınlatılmış alana kayıyor, gün ışığı dışarıdan binaya giriyor. Yukarıda şeffaf asansör boşluğu bulunuyor, tekniği çok net görünüyor. Bir anda ışıldayan açık yeşil bir asansör önünüzde duruyor ve kapılar davetkar bir şekilde açılıyor.

Alt katlarda tavandan zemine kadar tamamen kırmızı olarak dekore edilmiş toplantı odaları bulunuyor. Dikey mekan sınırları eğik daha doğrusu yuvarlatılmış. Buradaki aydınlatma tasarımsal anlamda daha az yaratıcı (Işık daha çok düşük gerilimli tavan armatürleri ile üretiliyor) ancak etkisi inanılmaz ve insan kalbi içerisinde fantastik bir seyahat yapan ufalmış bir araştırmacının duygularını yansıtıyor.

Hemen ana girişin yanında çocuklar için oluşturulmuş bir okuma alanı bulunuyor, burası asılı armatürler ile aydınlatılmış, ve aynı zamanda mekana parlaklık kazandırıyor. Sadece meydanı aydınlatacak şekilde ışıklandırılmış, aşırılık ve yoğun aydınlıktan uzak. Tüm kütüphanenin aydınlatması son derece grafik olarak tasarlanmış, özellikle asansör lobisi, sırasıyla serbest yansıyan linear flüoresanlar bir elektrik rayı üzerine monte edilmiş tekli lamba “kısa-uzun-kısa” Mors alfabesini taklit ediyor.

Bu kütüphanenin başarısı tamamıyla mimarların olağanüstü kavramlarını onurlandıran ve kullanıcının gereksinimlerine yanıt veren aydınlatma tasarımının başarısıdır. Bilgisayarda da insan kendini böyle hissetmeli. Bilgi bulurken ve dünyayı yeni bilgiler ile zenginleştirirken, kendi yeteneklerinizi güçlendiren aydınlık sağlayan yeni bir aracı kullanıyorsunuz.

Projede yer alanlar

İşveren: The Seattle Public Library Mimarlar: Projektgemeinschaft OMA|LMN OMA - Office for Metropolitan Architecture, New York ve Rotterdam LMN Architects, Seattle, Washington Proje sorumlusu OMA: Rem Koolhaas, Joshua Ramus Proje mimarları OMA: Mark von Hof-Zogrotzki, Natasha Sandmeier, Meghan Corwin, Bjarke Ingels, Carol Patterson Proje sorumlusu LMN: John Nesholm Proje yönetimi: LMN: Robert Zimmer and Sam Miller Proje mimarları LMN: Tim Pfeiffer, Steve DelFraino, Mary Anne Smith, Dave Matthews, Vern Cooley, Pragnesh Parikh Aydınlatma tasarımı: Kugler Tillotson Associates, New York - Suzan Tillotson, Wai Mun Chui Çevre mimarları: Jones & Jones, Seattle Yapı tekniği: Arup/Magnusson Klemencic Associates, Seattle Akustik: Michael Yantis Associates, Seattle Cephe: Dewhurst Macfarlane & Partners, Londra, New York, Hong Kong Seele GmbH, Augsburg, Şikago Okalux, Marktheidenfeld İç mekan tasarımı: OMA|LMN; Inside/Outside - Petra Blaisse, Marieke van den Heuvel, Mathias Lehner, Lieuwe Conradie, Peter Niessen, Jaap de Vries; Maarten van Severen Sanatçılar: Ann Hamilton, Ohio; Gary Hill, Seattle; Tony Oursler, New York Kullanılan ürünler:

Yansıtıcılı askılı armatür ve kısa flüoresan: Abolite Işık rayları T8 ve T5: Bartco, Belux Yükleme rampasının koridorunda kullanılan kısa flüoresan için duvar lambası:Bega Girişteki dış aydınlatma için ayarlanabilir silindir, PAR20 Halojen - basınçlı metal buharı lambası için silindirik lamba ve MR 16 için beton tavan Çocuk kütüphanesi bölümünü için özel üretilen cam difizörlü lamba: B-K Lighting Oditoryumda PAR38 tavan armatürleri: Edison Price Büro alanlarında T8 Bracket Flüoresan: Elliptipar Işık rayları T5 dış mekanlar için: Exterieur Vert Park alanı ve yükleme rampası için cam yansıtıcılı halojen - basınçlı metal buhar lambası: Holophane Havuz aydınlatması: Hydrel Dördüncü katta özel olarak üretilen toplar için MR16 tavan armatürü: Iris Park rampasında duvara monte edilebilen halojen - basınçlı metal buharı lambalı tavan armatürleri: Kim Lighting Özel montaj ve montaj için tavan armatürleri: Lightolier Sergi alanlarında PAR38 -lambalarının elektrik rayları ve düğmeleri için; Oditoryumda ve sergi alanlarında PAR56-lambalarının elektrik rayları için; Okuma salonunda ve acil aydınlatma için PAR56-lambaları: Lighting Services Inc.

Merdiven alanında tekli flüoresanlar (T8): Paramount Yükleme rampalarının lambaları: Phoenix Products QL-Lampen: Philips Lighting Oditoryumda elips şekilli tavan armatürleri: Rambusch Lighting Dört PAR38- lambası için modüler halojen basınç buharlı lambalar: RSA Özel üretilen ışık rayları: Starfire Lighting Özel üretilen QL-lambaları: Sterner Lighting Nemli mekan aydınlatması: Stonco Akrilik difisörlü özel tasarım masa lambaları (T5): Vitra Tüm tavan lambaları ve askılı armatürler (T8): Zumtobel Staff Bina yüzeyinde metal konstrüksiyon: Okalux

Dergide s. 30.