Her Mevsim Yeşil Kalan Ağacın Dalları

Işık Sanatı Her Mevsim Yeşil Kalan Ağacın Dalları Sanatçı ve tasarımcı Simon Corder, Londra’daki Oxo Tower Wharf için, kış tatilinin başladığı gün açılışı yapılması gereken ve o günden itibaren sürekli kalması düşünülen bir aydınlatma tasarımı geliştirmek üzere görevlendirilmişti. Amaç, lokantaları ile, tasarım dükkanları ile, galerileri ile bir bütün olan Oxo Tower Wharf binasının yaşamsal özelliklerini yansıtacak dramatik ve çağdaş bir ışık düzenlemesini ortaya koymaktı. Gerçekleştirilecek aydınlatmanın nehir kıyısı boyunca, Waterloo köprüsünden ve daha da ötesinden rahatlıkla görünmesi isteniyordu.

‘’Bough 1’’ (Dal 1) fikrine, farklı kültürlerin geleneklerinden bilindiği üzere her mevsim yeşil kalan ağaçların kış ortasında ve yılbaşlarında evlerde bulundurulmasından gelinmişti. Tarih öncesindeki devirlerde bile kış ortasındaki yaprağını dökmemiş ağaçlar yaşamın sembollerinden biri olarak görülmekteydi. Işık ve ateş, asli amaç olarak uzun soğuk geceleri ısıtmak için kullanmaktadır, aynı zamanda da en uzun gündönümünden geçip günlerin tekrar uzamasının beklendiği kış mevsiminde bu iki öğeden dekoratif olarak da yararlanılmaktadır. Oxo Tower Wharf’taki Bargehouse’un duvarına yapılan ‘’Bough 1’’, renkli uzun flüoresan lambalarıyla gerçekleştirilmiş 17 metre yüksekliğinde dikkat çekici bir düzenlemedir.

19 Workshop

Sergi Işığın Büyüsü 23 Kasım 2004’de, tasarım, uygulamalı sanatlar, mimari ve sanat konusunda dünya çapında bir buluşma noktası olma özelliği gösteren ve Viyana’da kurulu bir müze olan MAK’ta açılan Mehr Licht (Daha Fazla Işık) isimli modern sanatlar sergisi ve MAK Lite (MAK ışığı) isimli kalıcı bir ışık düzeni, ışığın duygusal gücünün ve şiirsel boyutunun ortaya çıktığı kutsal bir ayin gibiydi.

Işığın büyüsü, yalnızca Targetti Light Art Koleksiyonunun sanat eserlerine ayrılmış sergi salonunun içinde değil aynı zamanda şaşırtıcı bir aydınlatmayla biçimi değiştirilmiş binanın dış kısmında da fazlası ile hissedilmektedir. Sanat ile mimariyi yoğuran bu çalışmanın sahibi, 1960’lardan bugüne minimalist sanat anlayışının en önemli temsilcilerinden biri olan James Turrell’dir. Bu ünlü Amerikalı sanatçı, Flüoresan ışık kaynaklarına uyguladığı yeni uzaktan kumandalı sistemle farklı farklı ışık ve renk modellemeleri oluşturmuş ve binanın mimarisinde etkileyici mekansal ve görsel bir olayı gözler önüne sermiştir.

Kalıcı ışık düzeninin açılış töreni heyecan verici bir tiyatro gösterisi şeklinde gerçekleştirildi. Sanatçı, gecenin karanlığında MAK’ın önüne gelerek , müzenin 18. yüzyıldan kalma ön cephesine bir laser ışığı gönderdi. Bina bu işaretle birlikte, sanki sihirli bir değnekle dokunulmuş gibi, bütün görüntüsünü değiştirerek, her gece pırıl pırıl parıldayacak olan, mimari sanatının, teknolojinin ve şiirselliğin etkileyici bileşimini görenlere hissettiren ‘’Işıl ışıl ve rengarenk bir rüya’’ güzelliğine büründü. Turrell’in yaptığı bu müdahale, müzenin kendi dinamiğinin yanında değişime yönelik tüm kavram ve fikirlerin sembolü haline geldi, hatta binalar gibi durağan ve değiştirilemez gibi görünen nesnelerin bile. MAK mimarisinde oluşturulan bu gece yorumu, pencerelerinin dinamik ve çok renkli aydınlatılmasıyla sağlandı.

Cepheyi içeriden gelen bir ışıkla vurgulamak ve tuğlalardan oluşturulmuş büyük kütlenin durağanlığını kırmak için, binanın merkezinden yayılan çarpıcı bir ışık müzeyi çepeçevre sarmıştı. Bu seçim, binalarda genel olarak kullanılan projektör ile aydınlatmaya, dramatik etki yaratan bir karşı duruştur ve bu yapısıyla da düşlerin cazibesini daha bir ortaya çıkaran gerçek bir mimari müdahaledir.

Dergide s. 19.