Sevgili okuyucular

Çoğu eğitim kurumumuzun çocuklarımıza uygun olmadığı konusunu sıklıkla sinirlenerek dile getiriyor olabilirim. Bu konuda herhangi bir şey yapmadan çocuklarımızdan bir şeyler bekleyebiliyor olmamız ve onları bu ortamlara nasıl maruz bıraktığımız şaşırtıcı. Buna karşılık, ışığı manipüle ederek ve özellikle biyolojik ritme ve doğal özelliklere aykırı olarak performansı zorlamaya çalışıyoruz. Çocuklarımızın artık her şeyin yapılabildiği ve aslında sadece yüzeyselliğin kalitesi olan internetin güzel hayal dünyasına neden saklandıklarına şaşmamalıyız. Yine de genç nesil bu dünyayı gerçeklerden ve de okul avlusunda, günışığında geçirilen teneffüsten daha iyi buluyor. Aslında tüm bunlara çözüm olarak sağlıklı bir insan aklı ve biraz yaratıcılık gerekiyor. Böylece okul ve eğitim kurumlarına, ihtiyaç duyulan katkı sağlanmış olacak. Zaten bedava olan günışığı öğrenmeyi destekleyecek bir etkiye sahip. Sorumlularımız bu düşünceyi değerlendirme ve uygulamada dahi zorluk yaşıyor. Onlar da kendi kişisel hayal dünyalarında yaşıyorlar ve gençlerimiz ve gelecek için verdikleri kararlarında veya yeni bir bina inşa ettiklerinde iyi bir şeyler yaptıklarına inanıyorlar.

Bu kararları verenler bir gün kendilerini, okul döneminde en kötü ışık ortamlarında bulunmuş ve eğitim almış nesil tarafından tasarlanmış bir huzurevinde bulabilirler. O zaman nasıl daha iyi bir ortam beklentisi içinde olabilirler. Çocuklarımız ancak bizim onlara verdiğimizi bize geri verebilir. Ne ekersek, onu biçeriz. Belki de çoğumuz bundan hiç kaygı duymuyor olabilir! O takdirde, çocukların, toplumun evrim sürecinin bir parçası olarak görülmeye değer olmadığını söylemek lazım. Bu kulağa çok radikal gelebilir ancak toplumumuzun, yeni nesille ilgili boğuştuğu büyük problemler dikkate alınırsa, yeni nesle karşı sorumluluklarımızı ihmal edip etmediğimizi sorgulamalıyız. Evrim sürecinin çerçeve koşullarını dahi yaratmaktan aciz olduğumuz için bu tür problemlerden hepimiz birlikte sorumluyuz.

PLD’nin bu sayısı, eğitim fabrikaları ve neşesiz eğitim kurumları yerine gerçekten eğitim amaçlı hizmet veren enstitüler ve yaşam alanlarından oluşan doğru eğitim enstitüleri ve okullarının tasarımında nelerin iyileştirilebileceğine öneriler getiriyor. Gelecek nesiller için çerçeve koşullarını önce yetişkinlere öğretme zamanı geldi. Ancak bu şekilde verdiklerimizi gelecekte geri alabiliriz. Tabi bunları yaparken, sadece yapmış olma düşüncesi ile hareket etmemeli, aksine çocuklarımız için örnek bir dünya yaratmalıyız. Her ne kadar çoğumuz için bu çok zor bir şey olsa da.

Bizler aslında, sadece çocukların, türümüzün geleceği olduğunu ve çok daha iyi ortamlar ve çerçeve koşulları hak ettiklerine işaret edebiliriz. Bilimsel gerçekler ortada. İnşaat firmaları ve planlamacılar, araştırmanın bize önerdiklerini sadece uygulamalılar. Ancak bu dahi çoğumuz için gerçekleştirmesi zor bir şey. Aslında tabii ki aynı zamanda anlaşılır bir durum, çünkü bizim neslimiz de eğitim kurumlarında çok daha iyi çerçeve koşullarına sahip olmadı.

Joachim Ritter Professional Lighting Design Editörü

Dergide s. 4.