Değerli okuyucular

Sanayi mimarisinin kültürü geri dönüyor, ancak daha modern ve yeni bir yapıda. Mimariye bir işletme felsefesini ifade etme anlamı tekrar yükleniyor. Yirmibirinci yüzyılın başında kurumsal kimlik sahneye konuluyor. Tamamen onur ve ışık ile ilgili.

Sanayi devrimine ve ilk seri üretim dönemine geri gidip bir bakalım. İşletmeler sadece üretim tesisleri değil, aynı zamanda mimarileri muhteşem binalar inşa etmişler. Bu yapılar aynı anda üretim tesisleri, işletmenin gururu ve pazarlama aracıydı. Neredeyse, firmanın itibarını ve felsefesini dışa yansıtan tek olanak. Zaman zaman semtlerin tamamı sanayi stilinde inşa edildi ve çoğu zaman şehrin yapısal görüntüsünün simgesi oldu. Savafltan sonra sanayi tesislerinin yeniden yapılanması sürecinde ise etkili hiçbir unsur kalmadı. Kitlesel tüketim ürünleri ve giderek artan maliyet baskısı mimariye yansıdı. Pazarlamadaki eksiklikler, yeni yeni ortaya çıkan TV ve reklam gibi medya türleri ile kompanse edildi.

80 ve 90’lı yılların TV kanalı bolluğu ve medyanın yoğun varlığı sayesinde, pazarlamanın değerli formu tekrar sanayi mimarisi şeklinde geri döndü. Ancak artık iyi bir mimari yaratmak yeterli değil. Medya dünyasında da kendisini kanıtlaması ve dikkat çekmesi gerekiyor. İşte bu nedenle ışık ve bilgi bugünün ortak aracı. Reklam daha çok - veya daha az - mimari üzerinde kamuya açık alanda yer alıyor. Reklam alanları mimarinin yapılandırılması sırasında oluşuyor ve kiralanması gerekmiyor. Özellikle ofis kuleleri uzaktan görünen bilgi taşıyıcıları olarak çok uygun. New York’daki Times Square mimari üzerinde reklam alanları için en iyi örnek (gece ve gündüz). Ancak Moskova’daki reklam alanları artık pahalı. Buna karşın; geceleri mimariyi düz içerikli reklam alanları şeklinde bozulmaya bırakma ve şehirleri bu tür çekiciliklerle doldurma tehlikesi içinde değil miyiz? Cephe üzerinde oynayan görseller sadece şirket kurumsal kimlikleri mi veya sadece reklam ve satınalmaya teşvik mi?

Işığın kurumsal kimlik unsuru olarak kullanılması daha zekice, içerik açısından etkileyici ve kalıcı olabilir. Eğer ışık mimarinin bir parçası olursa, bu bir işletme felsefesinin gerçek ifadesidir ve sadece reklam mesajlarını hızla iletme ve pazardaki yoğun rekabet arasında dikkat çekme denemesi değildir.

Mimarinin derinliği vardır. Bina cephelerinin animasyonlu görüntülerle donatılması sadece bir işletmenin bina cephesini ifade eder. Ve çoğu zaman, gerçekten arkasında olandan çok daha farklı şeyler gösterebilir.

Bir diğer unsur da pazarların küreselleflmesidir. Marka ürünler ABD’de, Avrupa ve Asya’da aynı isim ve pazarlama konsepti çerçevesinde sunulur. Artık alışveriş, semtin havasından farklı olarak, herhangi bir olay değildir. En azından üretim içeriği her yerde aynıdır. McDonalds Burger’leri dünyanın heryerinde aynı lezzettedir. Prada için de kimsenin artık Milano’ya gitmesi gerekmez.

Ancak hala daha farklı olan, şehrin atmosferi, mimari ve ışık durumudur. Kurumsal kimliğin parçası olarak ışık, herhangi bir markanın “seri üretim” satışı için değildir, aynı zamanda semtin havasını da dikkate almalıdır. Dünyadaki tüm mağazalar için “seri üretim” bir aydınlatma tasarımı bu nedenle çalışmaz. Şeytan işte Prada ayrıntısında saklı…

Joachim Ritter Professional Lighting Design Editörü

Dergide s. 8.