Gölgelerin Gücü: Oslo’da Şiirsel Bir Aydınlatma Tasarımı

Eirin Stoen Oslo’daki Ulusal Sanat ve Tasarım Üniversite’sinde yüksek lisans tezi olarak ışıkla çalışma yapmaya karar vermişti. Işığın, bir mekanı; fiziksel olarak içerisinde bulunmaksızın radikal değişimlere uğratması ve buna bağlı olarak da insanlardaki etkisinin neredeyse hipnotize olmaya kadar varması, onu bu konuda çalışma yapmak yönünde yüreklendirmişti.

İnsanlar, kamuya açık alanlarda karanlıkta yürürken kendilerini güvende ve rahat hissedemezler, hep bir tedirginlikleri vardır. Hatta bu güvensizlik, en kötü durumda korku ve paniğe bile yol açabilir. Korkunun ortaya çıkması genel olarak içgüdüseldir ve daha önce yaşanmış kötü bir deneyimle her zaman ilişkilendirilemez. Eirin Stoen projesinde, ışığın büyüleyici niteliğini, bu içgüdüye ya da korku hissine yanıt vermek ve onunla mücadele etmek için kullanmıştır. Onun yapmak istediği, insanların dikkatlerini belli bir noktaya çekerek korkularını, en azından geçici bir süre için, unutmalarını, bir kenara atmalarını amaçlıyordu.

‘’Ben bir ağacın gölgesinin fotoğrafını çektim ve onu bir mercek siperinin içine aktardım. Yapraksız ağaçları daha heybetli ve daha şiirsel buluyorum.’’

Işığın işlevsel aydınlatmanın yanında sanatsal bir takım çalışmalarda da kullanılması, hem tasarımcı olan hem de belediyelerde ya da kamuda görevli bir çok insanı parklarda ya da kamusal diğer alanlarda bu türden çalışmalar yapmak adına yüreklendirmişti. Eirin, insanların sanata olan tepkilerini gözlemleyebilmek sık sık parka gidiyordu. ‘’Bazıları orada uzun süre kalıp her şeyi seyrediyorlardı ve gördüklerinin ne olduğunu soruyorlardı.’’ Onun ağaçlarla çalışma yapmayı seçmesinin nedeni, onları şiirsel bulmasının yanında, insanların kendilerine gelecek tehlike konusunda ağaçların arkasından ya da gölgelerinden tedirgin olduğunu fark etmesi idi.

Dergide s. 14.