İyi bir aydınlatma için tam not

Dalke Nehri’nin kıyısında nemli yeşil alan üzerinde bir iskele. 2009 sonbaharında 100. yılını kutlayacak olan Gütersloh şehir parkı, gün içinde dinlenme olanağı sunan birçok mekândan sadece bir tanesi. Bu öge geceleri, aslında az aydınlatılmış parkta karanlıkta yok oluyor. Ama Maierling’den Jens Maier, bu durumu değiştiriyor. Uzaktan bakıldığında, platformun altındaki yumuşak yeşil mavi ışık farkediliyor. Işık adeta insanı, alanı keşfetmeye davet ediyor. İskeleye yaklaşıldığında ışık tasarımının tam keyfi çıkartılabiliyor. Platformun hemen altından turkuaz renklerde ışık saçılıyor. Bu efekt, özellikle ön alandaki su yüzeyindeki yoğun yansımaları engelleyen on bir adet yüzey projektörleri ile yaratılıyor. Turkuaz renkli ışık, ürkütücü bir etki yaratmadan yükselen bir bulutu andırıyor.

Ahşap iskele üzerine uygulanan Downlight’lar karanlıkta kesin sınırlar oluşturuyor. Downlight’lar %30 oranında dim edilmiş çünkü; 40 m²’lik bir alanı aydınlatmak için bu kadar az ışık yeterli. Ahşabın dokusu karanlıkta da anlaşılıyor. Bu enstalasyonunun tüm lambaları Maierlighting tarafından geliştirildi.

Silver’in kalıcı hedeflerinin de yerine getirilmesine katkı sağladı.

Binaya girdiklerinde ziyaretçi ve öğrencileri yaprak desenlerinden oluşan özel baskı plastik plakalardan yapılmış parlayan bir ışık tavanı karşılıyor. Bu alanlar enerji verimli flüoresanlar ile arkadan aydınlatılıyor. Güneş ışınlarının, yaprakların arasından girdiği duygusunu yaratmak için flüoresanlar yüksek renk ısılı. Bu duygu, mekânın tavanında bulunan pencerelerden giren gün ışığının yarattığı ortamı tamamlıyor.

Girişten itibaren öğrenciler ana merdivenden merkezi alana “Grandstand”a doğru ilerliyorlar. İşlevsel olan aydınlatma; uzun, kesintisiz ışık şeritleri ile sağlanıyor. Bu arada küçük, dinamik bir düzende yerleştirilen dekoratif Downlight’lar heyecan verici ahşap tavana biraz parlaklık katıyor.

Oyuncul, bulutsu görünümlü sıva üstü lambalar koridorlara bir ritim getiriyor. Bu ritim mekândaki duvarları ve insanları yumuşak bir ışıkla sarıyor. Öğrenciler, hemen bina cephesi boyunca bulunan, büyük pencereleri olan ve gün ışığını azami miktarda alan sınıflara giriyor. Tüm sarkıt lambalarda gün ışığı sensörleri bulunuyor. Böylece gün boyu, elektrikli ışık gerekmedikçe elektrikten tasarruf ediliyor.

Küçük yan odalarda, ofislerde ve tuvaletlerde hareket sensörleri yerleştirilmiş, böylece mekânlar kullanılmadığı sürece elektrikli ışık otomatik olarak kapatılıyor.

Projeye katılanlar

Yapı sahibi: The Gateway School, Manhattan, New York City/ABD Mimarlar: Andrew Bartle Architects/ABD Aydınlatma planlaması: Horton Lees Brodgen / ABD Bina tekniği: IP Group Consulting Engineers / ABD Çevre danışmanı: Community Environmental Center / ABD Grafik tasarım: Emphasis Design, Inc. / ABD Yapı tekniği: Anastos Engineering Associates

Gateway okulu 1965 yılında kuruldu ve Kuzey Amerika’nın en tanınmış engelliler okullarından biri. Eğitim alanında öncü olan bu yapı kapasitesini çoktan aşmıştı. Bu nedenle New York’un Manhatten bölgesinde Upper West Side semtinde yeni bir binaya taşındı.

Andrew Bartle Architects, tasarım ekibini yönetti. Hedefleri sadece oyuncul bir ortam yaratmak değil, etkileşim ve eğitimi destekleyecek daha sağlıklı bir alan yaratmaktı. Yüksek verimli ışık kaynakları ve hareket algılayıcı sensörler kullanarak hedefli gün ışığı planlaması, canlı yüzey dokularının ve renklerin vurgulanması, ışığın mimariye kesintisiz entegrasyonu ile Horton Lees Brogden tarafından geliştirilen inovatif ışık planlaması, ilham verici ve büyüleyici bir etki yarattı. Işık konsepti aynı zamanda LED

Projeye katılanlar

Yapı sahibi: Stadt Gütersloh, Uzmanlık alanı: yeşil alanlar, Dirk Buddenberg / Almanya Aydınlatma planlaması: Maierlighting, Jens Maier / Almanya

Gütersloh’un sisi Gütersloh şehir parkında bir enstalasyon

Rüzgar ve ışık Büyüleyici bir sanat eseri İtalya’nın Casalgrande kentinin “Ceramic Cloud” uygulaması 2010 yılında İtalyan fayans üreticisi Casalgrande Padana 50. kuruluş yılını kutladı. Firma bu etkinlik için Japon mimar Kengo Kuma ve İtalyan aydınlatma tasarımcısı Mario Nanni’yi bir ışık sanatı enstalasyonu yaratmakla görevlendirdi. “Ceramic Cloud” (Seramik bulut) çalışması Ekim 2010 tarihinde İtalya’nın Casalgrande (Reggio Emilia) kentinde halkın beğenisine sunuldu. Enstalasyon, kendi içindeki bir çelik çerçeveye entegre edilmiş dokuz farklı boyutta 1052 beyaz seramik fayanstan oluşan üç boyutlu bir konstrüksiyon. Yapı 40 m uzunlukta ve yedi metre yükseklikte. İzleyen kişinin bulunduğu noktaya ve ışığın algılanan giriş açısına göre “canlı mimari” sürekli değişiyor.

Çalışmanın arkasındaki konsept, eserin “aslında” varolmadığı, peyzajın bir parçası olarak anlaşılması gerektiği. Sanat eseri, yapının çekirdeğinin ışıklandırılması ile başlıyor. Buradaki ışık, yavaş yavaş doğan güneşi taklit ediyor. Işık rüzgarın sesi ile uyumlanırken, akıcı hareketler ortaya çıkıyor ve hemen kayboluyor. Işık sanki gerçekten rüzgarda dansediyor.

Aydınlatma ve ışık yoğunluğunu, rüzgarın sesine göre değiştiren sensörler görünmüyor. Bunlar Kengo Kuma’nın tasarladığı “Ceramic Cloud” yapısının içinde ve Mario Nannis’in, ışık kaynaklarının her zaman görünmez kalması felsefesinde gizli. Ancak ana işlevi olan aydınlatma görevini tam yerine getiriyor.

Projeye katılanlar

İşveren: Casalgrande Padana / İtalya Mimar: Kengo Kuma / Japonya Aydınlatma tasarımı: Mario Nanni / İtalya

Dergide s. 16.